Πάνο Καμπρή δεν άργησες να πας να συναντήσεις την αγαπημένη σου γυναίκα τη Μαρίκα σου. Τη θρήνησες Πάνο τη Μαρίκα όσο κανείς άνδρας δεν θρήνησε τη σύντροφό του. Την αποχαιρέτησες λέγοντάς της «Μαρίκα μου γρήγορα θα έρθω κοντά σου »και φυσικά τήρησες την υπόσχεσή σου . Και τι σύμπτωση Πάνο έφτιαξες το Φανούριο στη Φτέρη. Και κάθε χρόνο κάνατε λειτουργία εκεί κι ερχόταν όλο το χωριό στο σπίτι σας. Θυμάμαι έλεγε πυκνά συχνά η Μαρίκα «εμένα ότι ζητήσω στο Φανούριο μου το φανερώνει» Ως φαίνεται από εκεί ψηλά έκανε ευχή και σε πήρε την ημέρα του Αγίου Φανούριου-Σύμπτωση;ναι! Δεν μπορούσε να ζήσει μόνη της εκεί αφού 65 χρόνια είσαστε μαζί.

Ξεκίνησες φτωχός και ορφανός από το  Καθραβούνι με τη μάνα σου και τις 2 αδερφές σου. Αγωνιστής στη ζωή σου όχι μόνο για τον εαυτό σου και την οικογένειά σου, αλλά για όλους τους εργαζόμενους. Κυνηγημένος κουμουνιστής αλλά αληθινός κουμουνιστής  αίλουρος πήδηξες όλα τα δέντρα και στα χωράφια έφυγες και σώθηκες όταν σε κυνήγησε οι αντίθετα ιδεολογικά με σένα. Έζησες όλα τα βάσανα της πατρίδας μας και τον πόλεμο του 40 με νίκες και ζητωκραυγές.

Έπειτα τη Μαύρη κατοχή με τους κατακτητές να μας κατακτούν τα σπίτια μας και το βιο μας. Με σκοτωμούς την Εθνική Αντίσταση που οι Έλληνες μεγαλούργησαν σε ηρωισμό και μεγαλεία, την κατάρα του εμφυλίου και το κυνηγητό όπου και εσύ έζησες στο πετσί σου. Εσύ όμως σαν βράχος κρατήθηκες ορθός και πάλεψες για τις ιδέες σου και το δίκιο και την προκοπή των παιδιών σου, των εγγονιών σου και των δισέγγονων σου  και για όλα τα παιδιά όλου του κόσμου. Ξενιτεύτηκες στη Σαουδική Αραβία για να μορφώσεις τα δυο σου παιδιά που υπεραγαπούσες το Χρήστο Αρχιτέκτονα και την Ρένα καθηγήτρια ζωγραφικής. Όμως μήπως δεν καμάρωνες για τον εγγόνο σου Βαλέριο που έγινε πιλότος που περνούσε από το χωριό με την πτήση για τα Γιάννενα κι έλεγες «Αυτός Μαρίκα μου είναι ο Βαλέριος» και η χαρά σου για την εγγονή σου την Έλλη “ της επαναλάμβανες : Εσύ είσαι τώρα φοιτήτρια  “ Ναι παππού!

Πάνο Καμπρή ήσουν ένας βράχος αλλά φιλοσοφημένος βαθιά για την κοινωνία, όχι μόνο την ελληνική αλλά και των άλλων χωρών, για την πολιτική πολύ καλός κριτικός για όλα τα θέματα που απασχολούν τους ανθρώπους. Ήσουν παρόν σε όλους τους αγώνες και δεν λιποτάχτησες ποτέ. Καθαρός, αγέρωχος, αλύγιστος. Η νέα γενιά, τα εγγόνια σου και τα δισέγγονά σου και όσοι σε γνωρίσαμε και συζητήσαμε μαζί σου θα σ έχουν σαν πρότυπο. Ευχή και φυλαχτό στη ζωή τους θα θυμόμαστε αυτο που έλεγες. Δεν είναι τίποτα να πεθάνεις , ένας βαθύς ύπνος, το τρομερό είναι να μη ζεις να βλέπεις τον ήλιο τα δέντρα και τ αγαπημένα σου πρόσωπα.

Όμως ο άνθρωπος, Πάνο, όσο ζει είναι λαίμαργος από τα μικρά του μέχρι τα γεράματά του. Κοπιάζουμε χωρίς σταματημό όπως εσύ έκανες στη ζωή σου και έφτασες έτσι ως τα βαθιά γεράματα σου με πλήρη διαύγεια και χωρίς να πέσεις στο κρεβάτι. Η ζωή Πάνο Καμπρή, δεν μας χαρίζεται, αγωνιζόμαστε, όπως αγωνίστηκες κι εσύ για να βελτιώσουμε τη δική μας ζωή και των άλλων γενιών που θα ακολουθήσουν.

Οραματίστηκες ένα καινούργιο άνθρωπο, μια κοινωνία με ανθρωπιά και δικαιοσύνη. Σήμερα μαζευτήκαμε όλοι εδώ να σ αποχαιρετήσουμε, η οικογένειά σου, οι συγγενείς, οι φίλοι, οι γειτόνοι, να σ αποχαιρετήσουμε και να σου πούμε καλό ταξίδι και να πάρουμε τα χρόνια σου. Αν υπάρχουν οι άλλοι συγγενείς χαιρετίσματα και όπως εσύ ειρωνικά θα μας έλεγες “και στα δικά σας”

Βίκυ Αράπη Καραγιάννη