ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΤΕΦΟΥ

Γράφει η

ΛΟΛΑ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ - ΛΩΛΟΥ

Πέρασε και τα σαρανταήμερο του βαρύτατου πένθους και πλέον, έχω την ηθική υποχρέωση, να μην ξεχνώ την μοναδική ξαδέρφη μου, που η μοίρα ήταν πολύ σκληρή μαζί της, αν και είχε τόση μεγαλοψυχία και διάθεση για ζωή και προσφορά μέσα απ’ αυτή.

Στις 11 Σεπτεμβρίου έφυγε από κοντά μας η Αφροδίτη Σπύρου, η μονάκριβή κόρη του μπάρμπα Χρήστου και της…. . Πάλεψε σκληρά με τον καρκίνο… Δεν τα κατάφερε… Κι ήρθε κι αυτή, να προστεθεί στον τραγικό απολογισμό της οικογένειας του μπάρμπα Χρήστου. Η αρχή έγινε με τον φόνο του εισαγγελέα (πριν λίγες ημέρες συμπληρώθηκαν 21 χρόνια απ’ το τραγικό συμβάν) Σπύρου Σπύρου, για να ακολουθήσει ο ίδιος ο μπάρμπα Χρήστος, πονεμένος απ’ το θάνατο του υιού και έχοντας ως μοναδικό στήριγμα, όπως άλλωστε όλοι οι συγγενείς την είχαμε, την Αφροδίτη.

Η Αφροδίτη, δεν ήταν μια τυχαία γυναίκα στο χωριό μας, αλλά και όπου έζησε… Ήταν Άνθρωπος με το «Α» κεφαλαίο και ήταν αυτή, που δεν εφείσθη χρόνου και κόπου, για να είναι δίπλα σ’ όποιον την είχε ανάγκη. Τιμούσε με την παρουσία της και το σόι μας και το χωριό μας, γιατί σας είπα, ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Θεώρησα πως μέσα απ’ την εφημερίδα του χωριού μας, με το λιτό άρθρο μου, θα της αποδοθεί η ελάχιστη τιμή στην μνήμη της. Αν και αυτό έπρεπε να είχε γίνει, απ’ την εφημερίδα, τότε που η Αφροδίτη έφυγε από κοντά μας.

Και για να μην λέω τα δικά μου σχόλια, που ίσως φανούν επηρεασμένα και υπερβολικά, λόγω της συγγενικής μας σχέσης, θα ήθελαν να περιγραφεί η μοναδική μου ξαδέρφη, με τον επικήδειο, που δημοσίευσε την ημέρα του θανάτου της, στην εφημερίδα «Η ΓΝΩΜΗ», ο δημοσιογράφος Κώστας Γκέτσης, τον οποίο και ευχαριστούμε, ως οικογένεια.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στην φωτογραφία εικονίζονται Σπύρος Χρήστος, Σπύρος Σπύρου και Αφροδίτη Στέφου – Σπύρου. Όλοι έχουν…φύγει…

Το κείμενο του κ. Γκέτση, ακολουθεί:

__________________________

Τόσο νωρίς, ρε Αφροδίτη;

Έφυγε απ’ την ζωή μια δραστήρια και δυναμική γυναίκα… Η Αφροδίτη Στέφου – Σπύρου

Ένα μεγάλο γιατί, βασανίζει όσους είχαν την τύχη να γνωρίσουν μια σπουδαία γυναίκα, ένα σπουδαίο άνθρωπο, που κάθε επικοινωνία μαζί της, μπορεί να αποτελούσε κι ένα μάθημα αισιοδοξίας και ψυχραιμίας, για την αντιμετώπιση όσων η ζωή, επιφυλάσσει στον καθένα μας. Πολύ δε περισσότερο, το ίδιο ερώτημα, γίνεται κόμπος στο λαιμό, για τους δικούς της ανθρώπους… Τον σύζυγό της Κώστα Στέφο και τα παιδιά της Εύη και Αποστόλη.

Στα 57 της χρόνια, η Αφροδίτη, ως απολογισμό μπορεί να έχει πολλά καλά και ευχάριστα γεγονότα, αλλά και συμπυκνωμένη την πίκρα τη ζωής… Ευτύχησε να δημιουργήσει μια σπουδαία οικογένεια! Δυό παιδιά διαμάντια, τα οποία δεν στεναχώρησαν ούτε αυτή, ούτε τον πατέρα τους… Πήραν τον δρόμο τους, έκαναν τις σπουδές τους και είναι έτοιμα, να προσφέρουν στην κοινωνία, έχοντας παρακαταθήκη και το δίδαγμα της μάνας τους, που ήταν προσφορά στον άνθρωπο, έστω και με προσωπικό κόστος.

Ήταν και τα δυσάρεστα, που περίμεναν την Αφροδίτη στα νεανικά της χρόνια. Ήταν 7 Νοεμβρίου του 1994, όταν έχασε τον αδερφό της, τον αντιεισαγγελέα Σπύρο Σπύρου, σε ηλικία μόλις 35 χρόνων… Μπήκε τότε στην αίθουσα του Πρωτοδικείου Ιωαννίνων, ο γνωστός Κώστας Μπίντος, διακατεχόμενος από αμόκ και… μοίραζε, κατά δικαίων και αδίκων… σφαίρες, μία εκ των οποίων βρήκε τον άτυχο αντιεισεαγγελέα, με καταγωγή απ’ τα Λαγκάδια Κεντρικού Άρτας.

Η Αφροδίτη, δεν έπρεπε να δείχνει τον αβάσταχτο και απερίγραπτο πόνο της, μιας και έπρεπε να σταθεί βράχος, στον συντετριμμένο πατέρα της, τον μπάρμπα Χρήστο, που ας μου επιτραπεί, όλα τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του, μας συνέδεσε μια ειλικρινής και χαρούμενη φιλία… Το ίδιο και στην μάνα της, την κυρά Βούλα, που την αφήνει πίσω… Και πως ν’ αντέξει, η γερόντισσα, τον τρίτο θάνατο μέσα στο σπίτι της;

Με όλα τα βάρη της ζωής, αλλά και τις χαρές της, γνωρίσαμε την Αφροδίτη και κάθε φορά που θα βρισκόταν στην Άρτα, η καλή συζήτηση ήταν το κίνητρο, για να την συναντήσουμε και να περάσουμε κάποια ωραία βράδια, στην Πλατεία Ζέρβα, δίπλα στο σπίτι της μάνας της… Το διάβασμα, ήταν το χαρακτηριστικό της και εξ αυτού, η συζήτησή μας, κάθε φορά, παρουσίαζε ένα επί πλέον ενδιαφέρον… Κι έτσι φτάσαμε, στην απρόσμενη και αθώα αρχικά αδιαθεσία, η οποία όμως ήταν Δούρειος Ίππος… Έκρυβε μέσα της, την επάρατο νόσο, η οποία και την… κατασπάραξε στην κυριολεξία.

Καλό ταξίδι Αφροδίτη μας… Εκεί που θα πας, στην κοινωνία των αγγέλων, θα μένεις με την συνείδησή σου ήσυχη και αναπαυμένη. Έκανες τόσα πολλά, στο σύντομο διάβα της ζωής του, που κι εδώ κάτω, πολλοί θα ήθελαν να έχουν κάνει, αλλά δεν τα κατάφεραν… Καλό ταξίδι κι εμείς, όσοι σε γνωρίσαμε λίγο ή πολύ, θα σε θυμούμαστε ως φάρο ανθρωπιάς, που τέτοιους έχει ανάγκη η σύγχρονη ζωή…

ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΕΤΣΗΣ

Σημείωση:η φωτογραφία που αναφέρεται στη Σημείωση θα δημοσιευθεί στην εφημερίδα  μας μαζί με το κείμενο ,δεν καταφέραμε να την βάλουμε μαζί με το κείμενο λόγω τύπου-μεγέθους..