Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014 16:58

Μικρές στιγμές - τεύχος 186, Ιουλ. 2014

Η ψήφος μετά τις εκλογές

 

Από τις δύο Κυριακές των δημοτικών εκλογών, 18 και 25 Μαΐου 2014, επέλεξα τη δεύτερη για να πάω στο χωριό να ψηφίσω. Δύο μετακινήσεις από την Αθήνα στο χωριό σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, είναι σχεδόν απαγορευτικές για τα οικονομικά δεδομένα της εποχής που ζούμε. Ωστόσο η δυσκολία αυτή μ’ έβγαλε κι από ένα δίλημμα το οποίο θα αντιμετώπιζα, αν πήγαινα να ψηφίσω και την πρώτη Κυριακή. «Ποιον τελικά να ψήφιζα, από τους πολλούς χωριανούς που έβαζαν υποψηφιότητα;» Πρώτη φορά, σε τοπικές εκλογές, είχαμε τόσους πολλούς και αξιόλογους υποψηφίους. Κι αυτή τη φορά οι υποψήφιοι δεν προέρχονταν μόνο από τη συνήθη γενιά των συνταξιούχων. Προέρχονταν από όλες τις ηλικίες.

 

Δεν μας έλλειπαν, σε παλιότερες εκλογές, οι αξιόλογες υποψηφιότητες. Αλλά ήταν δύο, άντε τρεις το πολύ, αυτοί που διεκδικούσαν σοβαρά θέση για να εκλεγούν. Οι υπόλοιποι έμπαιναν υποψήφιοι, περισσότερο για να συμπληρωθούν τα απαραίτητα ονόματα των ψηφοδελτίων, παρά για να διεκδικήσουν σοβαρά την εκλογή τους. Τούτη τη φορά, οι «πρώτες» επιλογές που είχαμε, ήταν πολύ περισσότερες. Σχεδόν σε κάθε συνδυασμό, από τους έξι τελικά που κατέβηκαν στις εκλογές, υπήρχαν αξιόλογα άτομα είτε για το τοπικό είτε για το δημοτικό συμβούλιο, που δεν μπορούσες να τα αγνοήσεις και να τα προσπεράσεις με ευκολία. Αυτό το γεγονός, αποτελεί από μόνο του μια θετική εξέλιξη. Όσοι περισσότεροι ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με τα κοινά, τόσο μεγαλύτερο είναι το κέρδος για τον τόπο μας. Κι ας έχουμε εμείς οι ψηφοφόροι το δίλημμα, ποιον να επιλέξουμε και ποιον να αφήσουμε.

 

Κρατάω μια όμως μια επιφύλαξη, σχετικά με το μελλοντικό όφελος που θα προκύψει από αυτή τη μεγάλη διάθεση συμμετοχής που αναδείχτηκε σ’ αυτές τις εκλογές. Πόσοι από τους υποψήφιους θα είναι «ενεργοί» πολίτες για το χωριό μας, τα επόμενα πέντε χρόνια που θα μεσολαβήσουν ως τις επόμενες εκλογές; Την απάντηση αυτή μόνο ο χρόνος θα τη δώσει. Προς το παρόν, κανένας δεν αμφισβητεί ούτε την πρόθεση ούτε τη διάθεση κανενός. Όμως δεν αρκεί να ξαναδούμε τα ονόματά τους σ’ ένα μελλοντικό ψηφοδέλτιο. Θα θέλαμε, αν όχι όλοι, έστω κάποιοι από αυτούς, να παραμείνουν ενεργοί πολίτες και για το επόμενο χρονικό διάστημα.

 

Ενεργός πολίτης σημαίνει ότι ξοδεύω προσωπικό χρόνο και διάθεση για να ασχολούμαι με τα κοινά, ανεξάρτητα από τη θέση ή την εκλογή. Συμμετέχω στα προβλήματα και προτείνω λύσεις. Παίρνω πρωτοβουλίες και αντέχω την κριτική. Σε κάθε χωριό δεν αρκεί να είναι ενεργός μόνο ο πρόεδρός του. Ο πρόεδρος είναι ένας κι οφείλει, λόγω της θέσης του, να είναι ο ενεργότερος. Στο χωριό μας, έτσι κι αλλιώς, ένας θα εκλεγόταν. Εκλέχτηκε ο Βαγγέλης από τους Ναζαίους. Οφείλουμε με τη δράση μας να τον στηρίξουμε στο έργο του. Κι αφού τον στηρίξουμε πραγματικά, ας τον κρίνουμε μετά για την όλη πορεία του.

Οι υποψήφιοι στις εκλογές κι ειδικά όσοι εμφανίστηκαν για πρώτη φορά δημιουργώντας προσδοκίες, δεν «τελείωσαν» με το που έκλεισε η κάλπη. Ένας κύκλος τελείωσε με τις εκλογές. Το μεγάλο κεφάλαιο της συμμετοχής στα κοινά, μόλις τώρα ανοίγει γι’ αυτούς. Αφού τους πούμε από καρδιάς τα « μπράβο» που τους αξίζουν για τη διάθεση που ως εδώ επέδειξαν, να τους προτρέξουμε να μην απογοητευτούν και τα παρατήσουν. Να τους θυμίσουμε ότι η πραγματική κρίση τώρα αρχίζει. Και η στέρεα καταξίωση έρχεται με το χρόνο. Τώρα θα φανεί αν η συμμετοχή τους στα κοινά του τόπου μας ήταν πραγματική πεποίθησή τους ή μια ευκαιριακή συμπόρευση για να στηρίξουν κάποιο υποψήφιο δήμαρχο.

 

Η καλύτερη ψήφος είναι αυτή που εισπράττει κάποιος μετά τις εκλογές. Μακάρι να την εισπράξουν όλοι οι υποψήφιοι. Αυτό θα είναι το πραγματικό όφελος για το χωριό μας.

 

Υ.Γ. Με τα χρόνια απέκτησα μια αποστροφή και μια αλλεργία σε όσους φωνασκούν για να δηλώσουν μια ιδιότητά τους, όπως π.χ. του «αγωνιστή» ή του «καλλιτέχνη» ή του «πατριώτη». Όποιος, λόγου χάρη, δέρνει ανυπεράσπιστους, αθώους Αλβανούς ή Πακιστανούς ή οποιαδήποτε άλλη εθνότητα, ας το σκεφτεί καλύτερα προτού δηλώσει «πολύ» Έλληνας. Στην αρχαία Ελλάδα, οι «ικέτες», (γιατί τέτοιοι περίπου είναι η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών), θεωρούνταν πρόσωπα ιερά και κανένας δεν τους πείραζε. Άλλο θέμα βέβαια η μεταναστευτική πολιτική και οι πιθανοί περιορισμοί που πρέπει να υπάρχουν κι άλλο θέμα οι «Ελληναράδες» που μας προέκυψαν τα τελευταία χρόνια...

  • Του Κώστα Σαλαγιάνη: Του Κώστα Σαλαγιάννη

Ο νερόμυλος του Κρυονερίου

Ο νερόμυλος του Κρυονερίου

Ο Νερόμυλος δημιουργήθηκε το 2000 απο τον...

"Το ζεύκι"

Παρουσίαση ταβέρνας "Το ζεύκι" στον Βαθύκαμπο Άρτας    

Άραχθος Χαγιάτι

Άραχθος Χαγιάτι

Το Ξενοδοχείο ''Άραχθος Χαγιάτι'' βρίσκεται στην Φτέρη...

Οινοποιείο Κώστα Βασιλείου

Οινοποιείο Κώστα Βασιλείου

Επισκεφθήκαμε το οινοποιείο του Κώστα Βασιλείου στον...

Καφενείο πλατείας Ναζαίων Κώστα Καλιακάτ…

Καφενείο πλατείας Ναζαίων Κώστα Καλιακάτσου

Τις Απόκριες επισκεφτήκαμε και εμείς το καφενείο...

kalesma