Παρασκευή, 04 Αυγούστου 2017 11:32

Μικρές στιγμές-τεύχος 198,Ιουν.2017

Το μονοπάτι που μας δείχνει το δρόμο

 

Α. ΤΟ ΚΑΔΡΟ

Το είπανε μονοπάτι των αισθήσεων, το είπανε μαγευτικό, το είπανε θεϊκό. Κατά καιρούς το κοσμήσανε και μ’ ένα σωρό ακόμα επίθετα. Κι όμως, σαν το περπατήσεις, νιώθεις πως οι λέξεις δε σου φτάνουν. Όσες κι όποιες αν χρησιμοποιήσεις, πάλι κάτι θα λείπει απ’ την περιγραφή του.

Είναι το μονοπάτι της βίδρας. Το διαμάντι της μέσης κοιλάδας του Αράχθου. Μονοπάτι, που μπορείς να το απολαύσεις είτε ως περιπατητής στα πρώτα του τριάμισι χιλιόμετρα από τη γέφυρα Τζαρή κι ανάντη του ποταμού είτε ως πεζοπόρος στο σύνολο των δεκάξι χιλιομέτρων του ως την Πλάκα.

Μόλις μπεις και περπατήσεις τα πρώτα πεντακόσια μέτρα, αμέσως ξεχνάς κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα. Η φύση σε υποδέχεται στην αρχέγονη μορφή της. Οι αισθήσεις σου σημαίνουν συναγερμό. Ο τόπος σε μαγκώνει, σ’ αιχμαλωτίζει κι απομένεις έκθαμβος σ’ ένα ρουμάνι με λογής φυτά. Δεν ξέρεις τι να πρωτοκοιτάξεις! Νιώθεις παρείσακτος, όσο και τυχερός συνάμα.

Εδώ είσαι στο βασίλειο των φυτών. Δέντρα όπως οι βελανιδιές, τα πουρνάρια, οι φράξοι, τα σφενδάμια, συναγωνίζονται ποιο θα πετάξει μεγαλύτερο μπόι. Μοιάζουν να βιάζονται, να ξεπεράσουν το ένα το άλλο, να τρυπήσουν το πυκνό φύλλωμα για να βγει η κορφή τους στον ήλιο. Μέχρι κι οι θάμνοι μπαίνουν σ’ αυτό το αλισβερίσι. Τα ρείκια, οι κουμαριές, οι πουρδαλιές παλεύουν να ξεπεράσουν σε μπόι τα δέντρα. Μα, στην κορφή αυτής της αλυσίδας, είναι τα πλατάνια. Αγέρωχα κι επιβλητικά προβάλλουν σ’ όλο το μήκος του ποταμού. Βρέχοντας τα πόδια τους στον Άραχθο δυναμώνουν, θεριεύουν και γιγαντώνονται. Στέκουν και σε αντικρίζουν γεμάτα νιάτα, χυμούς και ζωηράδα.

Κάθε εποχή έχει και τα χρώματά της. Κάθε καιρός και διαφορετικό παιχνίδισμα του φωτός και των αισθήσεων. Ο λόγγος, σε κάθε εποχή, έχει τη δική του υπόσταση. Ο χειμώνας με τη μελαγχολία της γύμνιας, το λιγοστό του φως και το πάπλωμα των ξεραμένων φύλλων. Η άνοιξη με τα μπουμπούκια, τα πρώτα φύλλα και τους έφηβους χυμούς της. Το καλοκαίρι με το ενήλικο πράσινο, τη σκιερή κορύφωση και τη φρονιμάδα του ώριμου. Και τέλος το φθινόπωρο με τον ξεθωριασμένο ήλιο, το μειδίαμα της χαρμολύπης, και τις αποχρώσεις του δειλινού.

Απ’ όλες τις εποχές, τα καλύτερα χρώματα έχει το φθινόπωρο. Ειδικά το δεύτερο μισό του Νοέμβρη. Τότε θα συναντήσεις το ξανθοκίτρινο των σφεντάμων! Το κεραμιδί της πουρδαλιάς! Το καστανοκόκκινο των φράξων! Το γυαλιστερό πράσινο της κουμαριάς με τα καμπανοειδή λευκά άνθη και τους κόκκινους καρπούς της! Κι ένα σωρό άλλα! Τότε είναι που αφήνεσαι. Δεν αντιστέκεσαι! Δε θέλεις ν’ αντισταθείς…

Στο μονοπάτι της βίδρας, πολύ σπάνια, θα δεις την ημέρα ζώα. Υποψιάζεσαι ότι σε παρακολουθούν από κάπου μακριά, κρυμμένα. Αν είσαι έμπειρος, όλο και κάπου θ’ ανακαλύψεις τα χνάρια που άφησαν στο διάβα τους. Ως και τα πουλιά, δύσκολα τα εντοπίζεις με το μάτι. Χάνονται στις φυλλωσιές κι απομένει, αραιά και που, ο ήχος από το κελάηδημά τους.

Όμως η νύχτα είναι αλλιώς, σ’ αυτά τα μέρη. Σαν πέσει το σκοτάδι, σ’ αυτά τα μονοπάτια περιδιαβαίνει η βίδρα, το αγριογούρουνο, το ζαρκάδι, η αλεπού, η κουκουβάγια, το κουνάβι, ο λαγός κι άλλα τέτοια ζουλάπια. Κάποια για να βρουν το φαγητό τους. Κι κάποια άλλα κυνηγημένα, θα γίνουν τροφή στα μεγαλύτερα. Στην αέναη αλυσίδα της Φύσης.

Κι ο Άραχθος εκεί δίπλα, άγρυπνο παρών, μέρα και νύχτα. Να κυλάει τα νερά του πότε μουρμουρίζοντας και πότε βουίζοντας αγριεμένα. Και να διηγείται την ιστορία του και τους μόχθους των ανθρώπων που συναντάει στο διάβα του. Στους αιώνες των αιώνων…

 

 

Β. ΤΟ ΕΠΙΜΥΘΙΟ

 

Το μονοπάτι της βίδρας μας δείχνει το δρόμο. Η φήμη του και η επισκεψιμότητά του είναι μεγάλη και διαρκώς αυξανόμενη. Έχει γίνει πλέον ένας γνωστός προορισμός και μπαίνει για τα καλά στους τουριστικούς οδηγούς. Επιπλέον, ν’ αναφέρουμε ότι το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Αράχθου έχει αφιερώσει τη μία από τις τρεις ημέρες των προγραμμάτων του, στα οποία συμμετέχουν Σχολεία απ’ όλη την Ελλάδα, σε επίσκεψη στο μονοπάτι της βίδρας. (Η επίσκεψη περιλαμβάνει, επίσης, το νερόμυλο Κρυονερίου και το οινοποιείο ΖΕΥΚΙ).

Παλιότερα (επί προεδρίας Κ. Βασιλείου) είχε γίνει μια προσπάθεια να γίνει επέκταση του μονοπατιού της βίδρας έως το Βαθύκαμπο. Μάλιστα είχε παραχωρηθεί το κτίριο του δημοτικού σχολείου για να δημιουργηθεί το «κέντρο βίδρας». Οι υποσχέσεις που υπήρξαν, τότε, από τη δημοτική αρχή για χρηματοδότηση της σχετικής μελέτης παρέμειναν –δυστυχώς- μόνο υποσχέσεις. Παρά την πίεση των συλλόγων, δεν υλοποιήθηκαν. Στη συνέχεια, άλλαξαν οι Δήμαρχοι και τα Συμβούλια και το θέμα των μονοπατιών, δεν ήταν πλέον στα ενδιαφέροντά τους.

Πληροφορηθήκαμε, ότι φέτος πρόκειται να διατεθούν 25.000 Ευρώ από το Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων για τα μονοπάτια του χωριού μας. Στο βαθμό που αληθεύει αυτή η είδηση, πρόκειται για μια θετική εξέλιξη, την οποία και χαιρετίζουμε. Το χωριό μας διαθέτει πανέμορφες διαδρομές που μπορούν ν’ αξιοποιηθούν. Παλιά μονοπάτια που οδηγούσαν από τον έναν οικισμό στον άλλον, μπορούν να ξαναβγούν στην επιφάνεια, με νέο ρόλο αυτή τη φορά. Ενδεικτικά αναφέρω (απ’ όσα εγώ γνωρίζω) τη διαδρομή Κρυονέρι - Βαθύκαμπος μέσα από το Φιλιόλακκα. Ή το παλιό μονοπάτι Ρουπακιά – Ναζαίοι μέσα από το το πανέμορφο δάσος με τις βελανιδιές. Αντίστοιχα μονοπάτια υπάρχουν και στους άλλους οικισμούς του χωριού μας. Μακάρι να υπάρξει στροφή της δημοτικής αρχής και τα μονοπάτια να μπουν ψηλά στην ιεραρχία των προτεραιοτήτων της…

 

Ο νερόμυλος του Κρυονερίου

Ο νερόμυλος του Κρυονερίου

Ο Νερόμυλος δημιουργήθηκε το 2000 απο τον...

"Το ζεύκι"

Παρουσίαση ταβέρνας "Το ζεύκι" στον Βαθύκαμπο Άρτας    

Άραχθος Χαγιάτι

Άραχθος Χαγιάτι

Το Ξενοδοχείο ''Άραχθος Χαγιάτι'' βρίσκεται στην Φτέρη...

Οινοποιείο Κώστα Βασιλείου

Οινοποιείο Κώστα Βασιλείου

Επισκεφθήκαμε το οινοποιείο του Κώστα Βασιλείου στον...

Καφενείο πλατείας Ναζαίων Κώστα Καλιακάτ…

Καφενείο πλατείας Ναζαίων Κώστα Καλιακάτσου

Τις Απόκριες επισκεφτήκαμε και εμείς το καφενείο...

kalesma